هر چه در این ارزشیابی فاصله شرایط فعلی با شرایط ایده آل کمتر باشد ، فرد از رضایت شغلی بیشتری برخوردار است . عوامل متعددی بر رضایت شغلی تأثیرگذارند ، عواملی که ممکن است در برهه های زمانی متفاوت ، کارکرد خود را از دست بدهند و دیگر عامل تعیین کننده رضایت شغلی نباشند . هرزبرگ این عوامل را در دو گروه عمده طبقه بندی می کند : ۱ - عوامل ابقا مانند شیوه اداره امور ، خط مشی سازمان ، نوع مدیریت ، امنیت شغلی ، میزان دستمزد ، و مقام و منزلت که باعث می شوند فرد حتی بدون رضایت نیز در آن شغل ماندگار شود ؛ ۲ - عوامل انگیزه بخش مانند میزان چالش برانگیز بودن کار ، قدردانی از کارهای مثبت ، استقلال عمل و امکان پیشرفت که باعث ایجاد انگیزه و افزایش تمایل فرد برای رشد و توسعه شغل خود می شود و درصورت فقدان ، اگر منجر به ترک شغل نشود ، باعث نارضایتی شغلی می شود . در مجموع عوامل مؤثر بر رضایت شغلی عبارتند از : - عوامل سازمانی مانند درآمد ، ترفیع ، اعتبار ، فضای احترام آمیز و ... / - عوامل محیطی مانند سبک مدیریتی ، روابط اجتماعی ، گروه کاری و امنیت کاری و ... / - عوامل فردی مانند جنسیت ، سن ، تحصیلات ، سطح و نوع توقعات و توانمندی ها  / - ماهیت کار مانند استقلال عمل ، روشن بودن نقش و معنادار بودن کار

در نهایت ، نشانه های نارضایتی از شغل را می توان به صورت بی توجهی به ظاهر شخصی ، فضای کار نامنظم ، برخورد نامناسب با همکاران و ارباب رجوع ، تأخیر ، غیبت یا ترک محل کار و تقاضای بازنشستگی زودهنگام مشاهده کرد .     ( گلاره خلدبرین ، ماهنامه سپیده دانایی ، شماره ۳۳ (

دوستان و همکاران محترم ! رضایت شغلی شما نسبت به کارتان چگونه و در چه حدی است ؟!!!