ما می رویم چون گل و این بوستان به جاست            آن گل که هیچ گاه نمیرد گل خداست  

پیوند کن ز بوته ی دل شاخه ای بر او                    تنها ز تو در این چمن این شاخه روی پاست  

....همراهان دیرین  

                         تا درودی دیگر ...  

                                                بدرود