متن املا باید به صورت عبارت یا جمله های کوتاه، به طور طبیعی و عادی گفته شود؛ نه به گونه کشیدن صداهای متفاوت یک کلمه و نه به صورت گفتن سریع و غیر عادی یک کلمه.

هر کلمه یا عبارت تنها یک دو بار گفته شود تا شاگردان عادت کنند با گوش دادن به صدای معلم، شکل نوشتاری کلمه را به یاد بیاورند، آن را زیر لب آهسته تکرار کنند و بنویسند.

سرعت خواندن متن املای کلمات باید با توان نوشتاری شاگردان متناسب باشد؛ یعنی کلمات و عبارت های متن املا تندتر یا کندتر از حد معمول خوانده نشود. زیرا بدخطی شاگردان و جا انداختن کلمه ها در املا نتیجه تند گفتن و کندنویسی شاگردان به دلیل کند گفتن املاست.

هنگام خواندن متن املا، حرکات آموزکار نباید به گونه ای باشد که باعث حواس پرتی شاگردان شود.

کلمه ها و عبارت های متن باید در هنگام گفتن املا به طور صحیح و عادی تلفظ شود. زیرا اشتباه نویسی پاره ای از کلمات، به دلیل تلفظ ناصحیح آن ها به وسیله گوینده متن است.

به منظور تشویق شاگردان به درست و زیبا نوشتن کلمات در متن املا، علاوه بر نمره دیکته، می توانید یک نمره خوش نویسی نیز به آن ها بدهید.

برای نوشتن املای کلمات نظر شاگردان را به سه نکته زیر جلب کنید.

- صحیح نوشتن کلمه ها از نظر نوشتاری

- سرعت متناسب برای نوشتن کلمه ها

- خوانا و زیبانویسی کلمه از نظر شکل نوشتاری همراه با تمیز نویسی.

- از کلماتی که از حروف ( ث- ح- ذ- ص- ض- ط- ظ- ع) نوشته می شوند و شاگردان آن ها را خوانده اند، املا گفته شود. بنابراین، از گفتن کلماتی که با استفاده از این حروف نوشته می شوند وشاگرد آن ها را نخوانده و ندیده است، خودداری کنید.

- اگر املای کلمات هم خانواده را که با این حرف نوشته می شوند، آموزش داده اید، می توانید در حد توان و کشش شاگردان در هر پایه از آن ه در املای کلاس استفاده کنید.

نارسا بودن صدای آموزگار موجب می گردد شاگرد متوجه تلفظ صحیح کلمات نگردد و کلمات را اشتباه بنویسد.

گاهی عوامل حواس پرتی در محیط سبب می شود شاگرد نتواند برای به یاد آوردن شکل صحیح کلمه ها تمرکز حواس پیدا کند.

ممکن است دانش آموز به دلایل گوناگون، کند نویس باشد و نتواند به طور عادی متن و. کلمات املا را بنویسد.

ممکن است دانش آموز به سبب نقص شنوایی، متوجه گفته های معلم نشود وکلمات را بنا بر تشخیص نادرست خود، غلط بنویسد.

امکان دارد دانش آموز به سبب داشتن نقص بینایی، نتواند کلمات صحیح را بنویسد.

گاهی غیر طبیعی بودن جلسه و نبود امنیت روحی برای کودک سبب می شود که او نتواند شکل صحیح کلمات را به یاد بیاورد.

گاهی نبود تمرین و آموزش کافی برای یاددهی و یادگیری کلمات متن درس، باعث غلط نویسی کلمات می شود.

گاهی بیماری های جسمی و روحی دانش آموز سبب فراموشی و ناتوانی او در به یاد آوردن شکل صحیح کلمات می شود.
منبع : مرکز اصلاح اختلالات یادگیری ایران