موهبتی به نام زندگی ...
به حقیقت اعمال افراد توجه کنید!
از حرف تا عمل فرسنگ ها فاصله است. چه بسا در زندگی با بسیاری از افراد مواجه می شوید که به هنگام حرف، بسیار درست صحبت می کنند اما در آخر به هنگام عمل، تهی از رفتارهایی می شوند که در مرتبه گفتمان مدافع سرسخت آن بودند. این گفته ی صحت دارد که "عمل افراد، حقیقت را می‌گوید!"؛ پس به کارهای دیگران دقت کنید و بر حسب رفتار و اعمال آنها، درموردشان قضاوت نمائید.
مهربانی
مهربانی بخشش کنید!
مهربانی را به میدان داد و ستد مراودات شبانه روزی تان وارد کنید. مهربانی تنها سرمایه‌ای است که هیچوقت تمام نمی‌شود. به قدر اندک هم شده مهربانی کنید چرا که مهربانی‌های کوچک هم، دنیا را زیباتر خواهند کرد. فراموش نکنید که همیشه فرصتی برای مهربانی کردن وجود دارد ؛ بخشش را یاد بگیرید و آن را به غریب و آشنا عرضه کنید. بخشش یک لبخند دنیای شما و دیگران را زیر و رو می کند. بی هیچ چشم داشتی مهربانی بخشش کنید نه بدان سبب که زیاد از آن دارید، بلکه تنها به این خاطر که می دانید دراین روزگار، بسیاری می دانند که چیزی از مهربانی ندارند.
به دور از چشم غم، در انتظار خوشی ها بنشینید!
بی گمان هیچ کس را از ناراحتی های سفر زندگی گریز و امانی نیست. باید اطمینان داشته باشید که پشت هر زندگی زیبا، شکلی از درد بوده است! انسان ممکن الخطا است و به موجب آن اشتباه می کند، کم می آورد، ضربه می خورد، می افتد و....؛ در این مرداب گرداب آلود، مهم آن است که بدانید شما انسانید و کامل نیستید، اما می توانید یاد بگیرید دوباره بلند شوید و زندگی کنید! چقدر عالی است اگر باور داشته باشید که هنوز زنده‌اید، نفس می کشید، فکر می کنید، لذت می برید و در جستجوی چیزهایی که دوست دارید، باید باشید. اگر آسیب دیده و ضربه خورده‌اید، باید بتوانید روی پاهایتان بایستید و به انتظار زیبایی های زیادی که در زندگی پیش رو دارید، بنشینید.
گذر زمان حلال مشکلات است!
اتفاقات ناخوشایند و ناراحت کننده و حتی گاها دلخراش و مایوس کننده زندگی امروز، اکنون بدان جهت بزرگ جلوه می کنند که تجربیات ما محدود و اندک است، با افزایش سن و کسب تجربه های مختلف، روزی این تجارب تلخ تنها بخش کوچکی از گذشته بزرگتر ما خواهند بود و دیگر به اندازه امروز برای مان مهم وآزاردهنده نخواهند بود چون تجربیات کلی زندگی ما با گذشت زمان افزون تر شده و فضای بیشتری از تجربه های ما را به خود اختصاص می دهد؛ به عبارت دیگر، گذشت زمان و کسب تجربه، دردها را التیام می‌بخشد.
از حرف تا عمل فرسنگ ها فاصله است. چه بسا در زندگی با بسیاری از افراد مواجه می شوید که به هنگام حرف، بسیار درست صحبت می کنند اما در آخر به هنگام عمل، تهی از رفتارهایی می شوند که در مرتبه گفتمان مدافع سرسخت آن بودند. این گفته ی صحت دارد که "عمل افراد، حقیقت را می‌گوید!"؛ پس به کارهای دیگران دقت کنید و بر حسب رفتار و اعمال آنها، درموردشان قضاوت نمائید.
مهربانی
مهربانی بخشش کنید!
مهربانی را به میدان داد و ستد مراودات شبانه روزی تان وارد کنید. مهربانی تنها سرمایه‌ای است که هیچوقت تمام نمی‌شود. به قدر اندک هم شده مهربانی کنید چرا که مهربانی‌های کوچک هم، دنیا را زیباتر خواهند کرد. فراموش نکنید که همیشه فرصتی برای مهربانی کردن وجود دارد ؛ بخشش را یاد بگیرید و آن را به غریب و آشنا عرضه کنید. بخشش یک لبخند دنیای شما و دیگران را زیر و رو می کند. بی هیچ چشم داشتی مهربانی بخشش کنید نه بدان سبب که زیاد از آن دارید، بلکه تنها به این خاطر که می دانید دراین روزگار، بسیاری می دانند که چیزی از مهربانی ندارند.
به دور از چشم غم، در انتظار خوشی ها بنشینید!
بی گمان هیچ کس را از ناراحتی های سفر زندگی گریز و امانی نیست. باید اطمینان داشته باشید که پشت هر زندگی زیبا، شکلی از درد بوده است! انسان ممکن الخطا است و به موجب آن اشتباه می کند، کم می آورد، ضربه می خورد، می افتد و....؛ در این مرداب گرداب آلود، مهم آن است که بدانید شما انسانید و کامل نیستید، اما می توانید یاد بگیرید دوباره بلند شوید و زندگی کنید! چقدر عالی است اگر باور داشته باشید که هنوز زنده‌اید، نفس می کشید، فکر می کنید، لذت می برید و در جستجوی چیزهایی که دوست دارید، باید باشید. اگر آسیب دیده و ضربه خورده‌اید، باید بتوانید روی پاهایتان بایستید و به انتظار زیبایی های زیادی که در زندگی پیش رو دارید، بنشینید.
گذر زمان حلال مشکلات است!
اتفاقات ناخوشایند و ناراحت کننده و حتی گاها دلخراش و مایوس کننده زندگی امروز، اکنون بدان جهت بزرگ جلوه می کنند که تجربیات ما محدود و اندک است، با افزایش سن و کسب تجربه های مختلف، روزی این تجارب تلخ تنها بخش کوچکی از گذشته بزرگتر ما خواهند بود و دیگر به اندازه امروز برای مان مهم وآزاردهنده نخواهند بود چون تجربیات کلی زندگی ما با گذشت زمان افزون تر شده و فضای بیشتری از تجربه های ما را به خود اختصاص می دهد؛ به عبارت دیگر، گذشت زمان و کسب تجربه، دردها را التیام می‌بخشد.
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۱/۱۲/۲۷ ساعت 22:59 توسط معلم
|