مبانی خوش بینی

بدبینی فرزندان ما ، ذلتی نیست . و بدبینی آنها مستقیماً هم از واقعیت نشأت نگرفته است . زیرا بسیاری از افرادی که با واقعیت های تلخ دست به گریبانند - بیکاری ، بیماری های کُشنده ، ... - همچنان خوش بین و مثبت اندیش باقی می مانند . بدبینی ، نظریه ای درباره واقعیت است . کودکان این نظر را از والدین ، معلمان و مربیان و رسانه ها دریافت می دارند . ، و آن را به نوبه خود به فرزندان خویش منتقل می سازند . شکستن این چرخه بر عهده ماست .

عملکرد افراد بدبین از سه جنبه از عملکرد افراد خوش بین بدتر است : نخست آن که ، آن ها به مراتب ، بیشتر به افسردگی دچار می شوند . دوم آن که آن ها در مدرسه ، در شغل و در ورزش به میزانی کمتر از آن چه استعداد دارند ، پیشرفت می کنند . و سوم آن که سلامت جسمانی آنان در مقایسه با افراد خوش بین ضعیف تر است .

بدبینی در کودکان می تواند به صورت الگویی در نگرش آنان به پسرفت ها و شکست ها در بیاید که همواره در سرتاسر زندگی آنان تداوم یابد . اما جای امیدواری هست که او به کمک شما ، می تواند خوش بینی را بیاموزد .              ادامه دارد ...