شهادت علی علیه السّلام اگرچه مظلومانه است و فرق شکافته او اگرچه جگرسوز ، اما اساس مظلومیت علی نه در شهادت علی است و اوج مظلومیت او نه در فرق شکافته او .

مظلومیت علی نه بر پایه سکوت علی استوار است و نه بر مبنای صبر علی ، که صبر و سکوت تنها دو شاخه اند از راز درخت ستبر و تنومند مظلومیت علی .

مظلومیت علی تنها در خانه نشینی و غصب خلافت جلوه ای از تجلیات ظاهری مظلومیت علی است . اگر سرّ مظلومیت علی منحصر به دوران " پس خار در چشم و استخوان در گلو و میراث به غارت رفته ، صبر کردم " بود ، بی شک در زمانه " همچون گلّه گوسفند دورم ریختند " از حصار مظلومیت در می آمد . اگر دوران مظلومیت علی ، محدود به آن بیست و سه سال دردآلود بود ، در آن پنج سال دیگر قاعدتاً علی مظلوم نمی بود . و اگر حیات علی ، حیات مظلومانه بود ، بی تردید علی هنگام شهادت با مظلومیت وداع کرده بود . پس چیست رمز مظلومیت جاودانه علی ؟!

بیشترین مظلومیت و بالاترین عذاب یک گوهر ، ناشناخته و مهجور ماندن است . راز مظلومیت خورشید را یا در ابرهای سیاه متراکم باید جستجو کرد یا در نابینایی آدمیان . و رمز مظلومیت علی در ناشناخته ماندن آن روز علی است در ناشناخته ماندن  هنوز علی و در ناشناخته ماندن همیشه و هر روز علی است .

علی – سلام الله علیه – به آیت زیبایی و رسول ملاحتی می ماند که در وادی کوران برانگیخته شده باشد . به نغمه سرای خوش الحانی می ماند که دست هیچ قلبی برای دریافت آوای او گشوده نباشد .

جهان و آن چه در آن است کمتر از آن است که به شناختی شایسته از علی دست بیابد . بلندپروازترین پرنده های اندیشه در اوج پروازهای معرفت ، محال است که به پایین ترین سطح از از شناخت علی پَر بتوانند سایید . از سویی محدودیت ادراک ظرف آدمی ، نیل به این شناخت را نا ممکن می سازد که " فما اوتیتم من العلم الّا قلیلا" و از سوی دیگر عظمت دست نیافتنی مقوله ، انسان را به وادی عجز می کشاند . اوّلی دست آن خورشید را در شرح وجود خود می بندد و دومی بال اندیشه و معرفت بشری را می سوزاند . اما این همه نه مسیر بی انتهای معرفت آن عزیز را سد می کند و نه توقف در ابتدای این مسیر را توجیه .

آن چه همه اش دست نیافتنی است ، اندکش از کف دادنی نیست . که این اندک در مقایسه با آن عظمت ، اندک است و برای ما بسیار .

به نسیمی که هر از گاه یا مدام از سوی آن باغستان وزیدن می گیرد ، دل و جان باید سپرد و شامه معرفت خویش در مسیر و معرض آن رایه های دل انگیز قرار باید داد .       " سید مهدی شجاعی"

التماس دعا